Rezultoj de la unua sangoekzameno de Anna

Saluton, karaj legantoj. Mi (Anna) veganiĝis en la 4-a de aŭgusto, antaŭ sep monatoj kaj duono. Pasis jam sufiĉe da tempo, do mi volis kontroli ĉu mia sano estas bona. Lastalunde, la 12-an de marto, mi unuafoje trapasis sangoekzamenon. Mi kontroligis kvar substancojn: vitaminon B12, proteinon, kalcion kaj feron.

Jen la rezultoj:

Substanco                            Normo                               Mia rezulto

Vitamino B12                        193.0-982.0                            213

Proteino                                  66.0-83.0                                 67.7

Kalcio                                       2.20-2.65                                 2.45

Fero                                          10.7-32.2                                 16.41

-> Kalcio estas grava por la koaguliĝo de sango kaj por la kreskado kaj konservado de ostoj. Ĝi estas trovata en brasikoj, fazeolo, semoj de sezamo kaj migdaloj, ekzemple. Vitamino D estas produktata en nia haŭto, kiam oni estas eksponata al sunradioj, kaj favoras la ensorbon de kalcio.

-> Fero partoprenas la produktadon de sangoĉeloj kaj la transportadon de oksigeno al ĉiuj ĉeloj de la korpo. Ĝi estas trovata en nuksoj, kikero, fazeolo, kreso kaj brasiko, ekzemple.

-> Proteinoj estas tre gravaj ĉar havas plurajn funkciojn en la korpo. Ili estas konstruitaj per aminacidoj. Ĉiuj manĝaĵoj enhavas proteinon, sed iuj ne enhavas ĉiujn aminacidojn, kiujn oni bezonas. Do, oni devas atenti por liveri al la korpo ĉiujn necesajn aminacidojn, sed tio ne estas malfacila. Naŭ aminacidoj estas esencaj por homoj.

-> Vitamino B12 helpas ĉelojn kreski, krei sangoĉelojn, la nervsistemon funkcii kaj partoprenas la kreadon de nukleaj kaj grasaj acidoj. Ĝi estas produktata de bakterioj kaj estas la nura substanco kiu ne estas trovata je sufiĉa kvanto por la homa neceso en la vegetarana dieto. Tial, oni sugestas ke veganoj uzu suplementon.

Suplemento de Vitamino B12, kiu estas aĉetebla per la portugallingva retejo "Guia vegano".

Do, miaj rezultoj estas sufiĉe bonaj, kiel vi vidas. ^^ Kontroli sangon tre gravas, se oni estas vegana kaj vegetarana aŭ eĉ se ne estas. Zorgu pri via sano! =)

Veganaj jogurtoj

Ĉu vi scias, ke ekzistas veganaj jogurtoj? Ili estas faritaj el sojo. En la brazila regiono, kie mi loĝas, ili estas vendataj en superbazaroj, sed ne en ĉiuj kaj estas plikostaj ol jogurtoj el lakto. La plej bongustaj estas faritaj de firmao nomata “Batavo”. Kelkaj veganoj kontraŭas aĉeti produktojn de tiu firmao ĉar ĝi vendas ankaŭ laktaĵojn. Laŭ ili, konsumante ĝiajn produktojn ili daŭre subtenus la ekspluatadon de bovinoj. Mi ankoraŭ ne havas opinion pri tio. Ĉu oni aĉetu aŭ ne?

Du jogurtoj: unu gustas je pruno kaj la alia je frago.

Veganaj patkukoj

Ingrediencoj:

1)  duonlitro da  akvo;

2)  tiom da faruno kiom vi bezonos por fari la mason;

3)  150 gramoj  da sukero;

4)  salo;

5)  1 pakaĵeto da vanila sukero;

6)  100-150 gramojn da sekaj vinberoj;

7)  iom da sunfloroleo;

8)  sodo;

9) konfitaĵo aŭ aliaj saŭcoj laŭplaĉe.

Kiel fari:

Miksu la akvon, la salon, la sodon,  ambaŭ la specojn de sukero kaj la sekajn vinberojn. Aldonu tiom da faruno kiom vi bezonos por fari la mason sufiĉe densan, sed samtempe fluan. Varmigu paton ŝmiritan per la sunfloroleo.  Metu po unu supkulero de la miksaĵo por formi patkukojn.

Oni povas manĝi la patkukojn kun diversaj sauĉoj. Mi uzis konfitaĵojn – la abrikotan kaj la ĉerizan. Tre bongustas!

La patkukoj kun konfitaĵo. Ŝajnas bonguste, ĉu ne? ^^

Krokedoj el kikero

Recepto preparita de nia nova kunlaboranto, Andy! ^^

Ingrediencoj:
3 tasoj da bolkuirita kikero;
1 taso da raspita pano;
1 cepo;
2 ajleroj;
1 bolkuirita karoto;
1 kulereto da kumino;
2 kuleretoj da petroselo;
3 grandaj kuleroj da oleo.

Kiel fari:
Senŝeligu la cepon kaj la ajlerojn kaj miksu ilin kun la oleo kaj salo. Poste  kreu mason el la kikeroj kaj  aldonu la raspitan panon. Aldonu la ajlon kaj  la cepon, la karoton tre maldike tranĉitan, la petroselon kaj la kuminon. Miksu ĉion ĉi ĝis kreado de homogena kaj densa maso.
Kreu la formon de la krokedoj kaj jam eblas ilin manĝi, aŭ oni povas meti la pladon en fridujon kaj lasi ĝin tie dum duonhoro, kaj poste friti ilin, laŭplaĉe. Ek! La plado estas facile kuirebla, bongusta kaj tre nutra!
(Laŭ apartaj ŝatoj oni povas aldoni pliajn aliajn ingrediencojn al la maso. Ekzemple: olivoj, maizo, bolkuirita legomoj, kaj tiel plu.)

Krokedoj el kikero. Bonan apetiton! 😀

La hundorifuĝejo post intensa neĝfalado en Jalto, Ukrainio

Kutime en mia urbo, Jalto, kiu troviĝas en la ekstrema sudo de Ukrainio, vintroj mildas: preskaŭ ĉiam estas suna vetero, plimalpli 10-15  celsiaj gradoj. Tamen dum ĉitiu tuta semajno vetero ŝanĝiĝis tiom, ke ŝajnis, ke ni loĝas en la ekstrema nordo de la lando: neĝo ekis lunde kaj ne haltis ĝis ĵaudo, la temperaturo ‘falis’ ĝis -7  celsiaj gradoj, kio estas katastrofo por nia subtropika klimato. Lernejoj ne funkciis, busoj veturis apenaŭ, suferegis senhejmaj homoj kaj bestoj. Ni (mi kaj mia universitata kolegino) pensis do pri la hundoj de la rifuĝejo, kiu troviĝas proksime de la montaro, kiel ili eltenas tiun veteron? Do, ni decidis iri tien sabate. Vendrede mi vokis estraraninon de Kovĉeg por demandi, ĉu ni povas veni. Ŝi diris, ke jes, ĉar estos tie nur unu virino dum la tuta tago kaj alia kovĉeganino  restos nur parton de la tago, do, ni estas bonvenaj iri tien kaj helpi. Ni do kunportis kelkajn varmajn vestaĵojn kaj tukojn, kaze se la bestoj ege malvarmiĝus, kaj ekiris.

La neĝa rifuĝejo

Do, ni alvenis. Alvenante, ni aŭdis gajan bojadon de la hundaro 🙂 Ni estis enirigitaj de la kovĉeganino, ŝi salutis nin kaj diris, ke ni alvenis ĝustatempe por promenigi la hundojn. Ni demandis de ŝi kaj la de la alia virino kiu deĵoris tie dum la tuta tago, kiel la hundoj eltenis tiun veteron, ĉu ili ne malvarmiĝis, ĉu suferis. La deĵorantino respondis, ke ili tute ne suferis, ĉar la dometoj estas faritaj el  materialoj, kiuj eltenus eĉ -40 celsiajn gradojn!

Mi kaj la unua hundo kiun ni ricevis por promeni 🙂

Do,  post paroli iom , ni ekpromenigis la hundojn. Entute ni promenigis ĉirkaŭ dek hundojn, po unu, du aŭ po tri hundoj en unu fojo. La kovĉeganino klarigis al ni, ke la hundoj ne promenas ĉiutage, nur kelkfoje semajne aŭ eĉ pli malofte, do ili ŝategas promeni. Ni sentis tion tuj, ĉar la hundoj estis tre aktivaj, estis kurantaj surneĝe, gaje paŝantaj, kaj ni apenaŭ sukcesis teni ilin per promenigiloj. Speciale la unua hundo – Nataŝa- estas vere fortega, mi kaj la kolegino tenis ĝin per du promenigiloj, mi eĉ falis unufoje. xD Ĉiujfoje, kiam ni revenis por preni novajn hundojn, la kovĉeganino diris al ni la nomojn de la hundoj kaj rakontetis iliajn historiojn. Ekzemple, Ŝerĥan estas la plej maljuna hundo de la rifuĝejo, ĝi havas iun haŭtmalsanon, kaj ke antaŭ ol aperi en la rifuĝejo, ĝi tute ne havis hararon. Gaja trio de hundetoj – Mersi, Maŝka kaj Ĉernuŝka – aspektas vere bonege, la kovĉeganino diris, ke oni eĉ pensis ŝanĝi manĝmanieron por ili, ĉar ili estas iom diketaj xD Ili estis trovitaj ĉe la rifuĝejo, kiam ili estis etaj, verŝajne, iu lasis ilin tie, esperante, ke la rifuĝejo zorgos pri ili. Ankaŭ ni promenigis du hundetojn, unu el ili estas ido de la rifuĝeja hundo. Kelkaj hundoj havas malgajan historion, ekzemple, Narik (mallongigo de ‘narkoman’ – ‘drogemulo’) estis forprenita de drogemuloj,kiuj uzis ĝin por kolekti monon surstrate. Ankaŭ la kovĉeganino rakontis, ke preskaŭ ĉiuj hundoj estas sterilizitaj en la rifuĝejo.

Ŝerĥan - 'emerito' de la rifuĝejo

Ni bezonis pli ol du horojn por promenigi la dek hundojn. Poste jam vesperiĝis, ankaŭ ni iom malvarmiĝis, kaj ni decidis reveni hejmen. La kovĉeganino revenis kun ni, ŝi loĝas proksimume en la sama urboparto, kiel ni. Do, ni havis eblecon daŭrigi la paroladon pri la hundoj. Ni demandis, kiom da mono oni bezonas por nutri ĉiujn hundojn de la rifuĝejo. Ŝi diris, ke nuntempe estas 42 hundoj tie, kaj monate oni bezonas 7 aŭ 8 milojn da  hrivnoj (ukraina mono). Tio estas sufiĉe granda monsumo, sed dank’al kontribuoj de la kovĉeganoj, de la volontuloj de la organizo, kaj simplaj urbanoj, kiuj ŝatas bestojn, oni sukcesas gajni tiun monon. Tamen, nuntempe estas pli malfacile, ĉar antaŭe la organizo rajtis kolekti monon sur la ĉefa strato, sed lastfoje iu viro plendis al la urboestraro, ke estas malpurege tie pro la hundoj sidantaj, kaj la urboestro malpermesis la organizon esti tie. Ŝi diris, ke ni devas kontraŭi tiun decidon iel, ĉar preterpasantoj donis monon, kiu helpis aĉeti manĝaĵojn, sterilizigi hundojn kaj katojn (la prezo por sterilizigi unu beston estas ek de 200 hrivnoj ĝis 400 hrivnoj).

La hundaro salutas nin 🙂

Ŝi ankaŭ diris, ke tiu tago estas vera volontula tago, ĉar krom ni, venis ankaŭ kelkaj aliaj volontuloj, kaj tiel ni sukcesis promenigi multajn hundojn 🙂 Ŝi dankis nin kaj invitis veni poste. ^^

Brazila protesto “Kruelaĵo ne estu plu”

Lastatempe estis tro da kruelaĵoj kontraŭ bestoj (ĝenerale kontraŭ hundoj kaj katoj) en Brazilo. Do, protestemuloj el diversaj urboj organizis proteston, kiu ĉefe okazis en brazilaj urboj, sed ankaŭ en nebrazilaj (ekzemple Novjorko) en la lasta dimanĉo.

Ĉi tie oni renkontiĝis je la deka matene en placo kaj je la deka kaj duono ekprotestis paŝante, kriante kaj fajfante surstrate kaj tiel preterpasis la urbodomon. Oni celas, ke punoj pro kontraŭbestaj krimoj estu pli gravaj.

Jen la oficiala portugallingva retejo pri tiu iniciato: http://www.crueldadenuncamais.com.br

La protestontaro atendas la ĝustan momenton por ekprotesti.

Anderson klarigas per megafono, kial oni protestas.

Filmetoj pri la protesto:

Sukcesa adoptofoiro

Saluton! ^^
Mi (Rangel) ferias en Francisco Beltrão kaj gastas en la domo de mia frato. Hieraŭ okazis tiu adopto-foiro pri kiu Regis parolis en la lasta artikolo, kaj mi povis partopreni ĝin. Nur adoltaj hundoj ĉeestis kaj la rezulto estis, ke dek unu el dek tri hundoj estis adoptitaj. Laŭ mi, tiu estas bonega rezulto kaj pruvas, ke la strategio prezenti al la publiko nur tiajn hundojn funkcias bonege (almenaŭ ĉifoje ĝi funkciis).  Arkeo de Noa farigis novan afiŝon por la venonta protesto pri bestmistraktoj, kiu okazos morgaŭ, kaj ĝin uzis hodiaŭ.

Nova afiŝo, kiu estis unuafoje uzata. "Bestoj ne balotas, sed ni jes!"

Alveninte al la protestloko, ni volis helpi iel, do ni presis kvin afiŝojn en retalirejo pri la hodiaŭa kaj pri la morgaŭa agoj, prunte prenis monon de Anderson, aĉetis glubendon kaj afiŝis ilin proksime, ĉe aliaj budoj, kie  oni estis vendantaj manĝaĵojn. Poste ni trovis veganinon, kiu loĝas en Kuritibo kaj ferias ĉi tie. ^^

Regis kaj nia amiko Perseŭ ĉe la budo de Arkeo de Noa.

Tiu foiro estis almenaŭ por mi neordinara pro tri kialoj:

1) Ni konis indianojn el Peruo. Ili estis tie proksime de nia budo kantantaj iliajn kulturajn muzikaĵojn kaj vendantaj kd-ojn. Indianino diris al mi, ke en ŝia regiono oni parolas tri indianajn lingvojn kaj la hispanan.

2) Du vendistinoj estis vendantaj librojn pri Jesuo kaj babilis kun mi, Regis kaj Perseŭ. Ni ne kredas je ĝi, tamen ni ŝatas diskuti pri tiu temo. Post longa babilado ni malkovris, ke la aŭtoro de tiuj libroj, kiujn ili montris al ni estas ĉino kaj ke estas malfacile babili kun eksterlandanoj en kongresoj organizitaj de ilia grupo. Tial mi rakontis al ili pri esperanto kaj ili ŝatis la idealon de la lingvo. Malgraŭ mi ne kredas je Jesuo kaj ili ne estas vegetaranaj kaj ne parolas esperanton, ni ĉiuj celas plibonigi la mondon.

Regis skribis en esperanto sur la mano de religia junulino.

3) Fine de la foiro ni trovis aliajn veganajn ŝampuojn en apoteko. La firmaoj estas: Phytoervas, Farmaervas kaj Éh! Sur ili estas ĉi tiuj informoj:

– ne testita je bestoj
– ne enhavas bestdevenajn ingrediencojn
Bonege, ĉu ne?! Kiam mi veganiĝis (en la jaro 2008) estis tre malfacile scii ĉu produkto estas vegana aŭ ne.

Jen la tri veganaj ŝampuoj, kiujn ni trovis en apoteko.

4)  Io, kio ege mirigis min, estis nia babilado kun Fernando, ano de Arkeo de Noa. Li klarigis, kiel la organizo funkcias kaj faris multajn sugestojn al mi pri kiel disvastigi veganismon kaj organizi grupan agadon. Tio kuraĝigis min helpi organizi la kuritiban grupon “Onca”.